(به مناسبت چهارم آذرماه، روز بين المللي براي رفع خشونت عليه زنان)

در اعماق تاريخ، او، كراراً اسير حمل كردن جنين و سپس شيردادن و به كول گرفتن نوزاد و بعد نگهداري از او بود؛ و اين در حالي بود كه مردش يا جفتش، آزادانه در جنگل ها و مرتع ها و درّه ها و تپه ها به دنبال شكار مي دويد تا براي خود و عائله ي اوّليه اش خوراكي تهيه نمايد؛ و به همين دليل عضلات بدن او نسبت به مردش ضعيف تر ماند و تجارب بيرون از خانواده اش محدود تر شد. به اين ترتيب، در همان آغاز حيات اجتماعي انسان، و در واحد خانواده ي نخستين او، زور بازوي مرد بر توان انگشتان زن برتري يافت؛ و اين برتري ابزاري شد براي اين كه مرد زن را تحت تسلّط و تحكّم خود در آورد. مرد، هرچه مي گفت زن مي بايست اطاعت مي كرد و هرچه مي خواست زن مجبور بود فراهم كند؛ و اگر هم به هر دليلي اطاعت نمي كرد و فراهم نمي نمود، با مشت و لگد و تركه، و با چوب و شلاق و تازيانه مواجه مي گشت.

یکی از معیارهای سنجش پیشرفت اجتماعی و فرهنگی جوامع میزان شرکت زنان در بخشهای مختلف اقتصادی سیاسی و فرهنگی اجتماع و دارا بودن حقوق مساوی با مردان است. برابری انسانها در مقابل قانون بدون توجه به جنسیت و نژاد و باور های آنان یکی از ارکان جامعه دموکراتیک و شرط لازم جهت دست یابی به عدالت اجتماعی می باشد. قدم اول در این راه آگاهی زنان به استعدادهای نهفته در وجودشان و احساس مسئولیت جهت تحول و تکامل ساختار جامعه است. مسلماٌ دنیای زن با دنیای مرد متفاوت است وطبیعت زن و مرد را در برخی از موارد به نوع دیگری خلق کرده. همکاری زنان در فعالیتهای اجتماعی دید زن را که بنا بر طبیعتش دیدی مادرانه ومهر پرور است وارد صحنه مدنی نموده و در ساختار اجتماع تعادل ایجاد می کند. عالم بشری را میتوان به پرنده ای تشبیه نمود که دارای دو بال است: زن و مرد. پرنده هنگامی میتواند پرواز کرده و به اوج رسد که دو بال بطور مساوی و هماهنگ در تکاپو آیند.

چند شب پیش در ٣٠ آوریل، مادران آرژانتین به مناسبت سی امین سال آغاز حرکتشان بار دیگر در میدان مایو دست به راهپیمائی زدند. این بار آنها غیر از عکس‌های رنگ و رو رفته فرزندانشان و سربند سفید، با مشعل‌هایی، که شب را روشن کرده بود، ظاهر شدند .